Waarom leren we alles over hoe een auto werkt, maar niet hoe ons brein met trauma omgaat?

Stel je voor: Je haalt je rijbewijs. Je leert alles over de motor, de koppeling, de regels van de weg. Je weet precies wat je moet doen als er een waarschuwingslampje brandt. Maar waar is de handleiding voor het belangrijkste voertuig dat je ooit zult besturen: je eigen brein?

Waarom krijgen we op school wél wiskunde, geschiedenis en biologie, maar leren we niets over hoe ons zenuwstelsel functioneert? Waarom leren we niet hoe trauma werkt, hoe stress een viervoud kent en hoe je jezelf kunt resetten?

Het gat in ons onderwijssysteem

We leven in een wereld waar mentale problemen explosief toenemen. Burn-out, angststoornissen, depressie. Iedereen kent wel iemand die vastloopt. Maar als we kijken naar hoe we worden opgeleid, is het geen verrassing. Ons schoolsysteem leert ons alles over de buitenwereld, maar niets over onze binnenwereld.

We leren wél hoe we een auto moeten besturen, maar niet hoe we onze emoties reguleren.
We leren hoe we een huis kunnen bouwen, maar niet hoe we ons eigen lichaam kunnen laten herstellen.
We leren alles over oorzaak en gevolg in de natuur, maar niet hoe onze eigen traumarespons werkt.

En toch wordt er verwacht dat we ‘gewoon functioneren’. Maar hoe dan, als niemand ons leert hoe ons eigen systeem werkt?

Trauma als onbegrepen mechanisme

Veel mensen denken dat trauma alleen ontstaat door extreme gebeurtenissen: oorlog, misbruik, zware ongelukken. Maar trauma is veel subtieler. Het is elke ervaring die je zenuwstelsel overbelast en waar je geen uitweg in vond. Trauma is geen gebeurtenis; trauma is een reactie die in je lichaam blijft hangen. Wat zou er gebeuren als iedereen zou leren hoe trauma werkt? Als je op school zou leren hoe je stress ontlaadt , hoe je je zenuwstelsel kalmeert, hoe je uit een vecht-of-vlucht-modus komt? Hoeveel mensen zouden dan nu vrij zijn van de last die ze meedragen?

De handleiding die je nooit kreeg

Je brein is een zelfhelend mechanisme, net als je lichaam. Als je een wond hebt, geneest die vanzelf – mits je het niet steeds opnieuw openkrabt. Hetzelfde geldt voor trauma. Maar omdat we nooit hebben geleerd hoe we ons systeem kunnen resetten , blijven we hangen in oude patronen. Wat als we dat anders konden doen? Wat als kinderen van jongs af aan zouden leren hoe ze hun zenuwstelsel kunnen reguleren, hoe ze emoties kunnen verwerken, hoe ze hun lichaam kunnen vertrouwen? Hoe zou de wereld eruitzien als we niet langer ‘overleven’, maar echt leven?

Wat als jij nu begint?

De waarheid is: jij hoeft niet te wachten tot het systeem verandert. Jij kunt vandaag beginnen. Je kunt je eigen handleiding leren kennen. Je kunt ontdekken hoe jouw brein en lichaam samenwerken, hoe je jezelf kunt bevrijden van opgeslagen stress en spanning. En het begint met deze vraag: Wat als de sleutel tot vrijheid altijd al in jou zat, maar je hem gewoon nooit hebt leren gebruiken?

< Ouder bericht Nieuwer bericht >

Begin mei kwam ik thuis te zitten. Voor mij op dat moment totaal onverwacht maar terugkijkende hing het al heel lang in de lucht.

door Daan uit de Drechtsteden • 23 januari 2026

Begin mei kwam ik thuis te zitten. Voor mij op dat moment totaal onverwacht maar terugkijkende hing het al heel lang in de lucht. Gewoon net zo lang doorgaan tot je lijf stop zegt en dat deed het dus. Volledig gespannen of overspannen, fysiek en mentaal.

Waarom jij vastzit en hoe je loskomt (zonder dat ik het allemaal hoef uit te leggen)

5 april 2025

Door Mark Paasman Er is iets wat niemand je vertelt. Niet in schoolboeken. Niet in therapie. Niet in de yogales. Zelfs niet in die boeken over zelfontwikkeling die je stiekem niet hebt uitgelezen.

Waarom blijft de verzekeraar achter, terwijl de resultaten voor zich spreken?

4 april 2025

Ja, het is wrang dat mensen die baat vinden bij Breinhart dit niet via hun verzekering kunnen claimen. Maar laat dat geen reden zijn om hulp uit te stellen. De verhalen van zoveel ‘ex-patiënten’ tonen dat een leven zónder PTSS-klachten, zónder voortdurende stress, en zónder uitzichtloosheid echt bestaat. Het is haalbaar – je hebt het recht om daarnaar te streven.